Mavi Geceler
Akşamüstünden çok sonra,
Gökten çarşaf, yıldızlardan yastık
Bir sen ve ben
Mavi geceler
Kartal’da martı çığlıkları
Haydarpaşa’dan tren sesi
Bakışlarımızı dinler
Mavi geceler
10.07.2009 02:20
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Turkcell Teknoloji’de 
İlk haftanın ardından ciddi staj temposuna bu hafta başlamış oldum. Stajyerler olarak çömez bakışlarımızı da gizlemeyi öğrendik ve artık ortamda kamufle olabiliyoruz.
Pazartesi gününden beri stajyer arkadaşım Sarper’le sıfırdan ufak bir proje geliştirmeye başladık. Daha doğrusu başlayamadık. 
Çünkü projeyi geliştirmemiz için burada geliştirilen bir framework‘ü kullanmayı öğrenmemiz gerekiyor. İlk birkaç gün Spring Framework okuyup öğrendik. Her mantıklı yerde olduğu gibi burada da RTFM geleneği var. Sonraki günlerde ise Tomcat ve Memcached üzerinde projeyi ayağa kaldırıp Hello World! yazdırmakla uğraştık. En güncel problemimiz ise Hibernate ile projeyi veritabanına bağlayamamak oldu. Üstelik daha önce Hibernate kullanmış olmama rağmen framework içinde bean olarak çalıştığından konfigüre edemedik. Yıllardır web dillerine dandik diyen bir insan olarak bu defa o diller için “adam haklı beyler” dedim. Devamını Oku »
Öncelikle başlık tamamen sansasyonel. Büyük beklentilerle geldiyseniz en baştan sayfayı kapatmak doğrusu olabilir.
Normalde kendi okulumu seven ve her fırsatta öven birisiyim. Bireylerin yaptıklarını da büyük kurumlara ve markalara mâl etmenin doğru olmadığının da bilincindeyim.
Aşağıda ufak (aslında hem 2. sınıfa giden bir öğrenci için ve kim bilir belki ileride bir gün Türk bilgisayar bilimi adına ufak da olsa önem taşıyabilecek) görünen bir araştırma için Bilkent’teki iki hocadan (isimlerini vermek haksızlık olabilir) ve Koç Üniversitesi’ndeki bir hocadan istediğim yardımların e-postaları var. Sözü uzatmadan görüntülerle sizi baş başa bırakıyorum. Devamını Oku »
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Yeşil
bir Dalyan hatırası
Güneş ardından çöller gökyüzü
Dalyan’da yağlık zeytin kokusu
Kollarında diken kesiği
Yeşil bağcıklı kız
Bozcaada’da kıyı ışıkları
Domates reçeli rengi
Kırmızı ojeli parmakları
Yeşil bağcıklı kız.
14.07.2009
Bu sene 2. sınıfı bitirdiğim için zorunlu bir teknik yaz stajı yapmam gerekiyordu ve ben aylar önceden araştırmamı yapıp kararımı verdim. Ne bankalarda çalışabilirdim, ne de Siemens, Intel, Alcatel-Lucent, Nortel-Netaş gibi elektronik tabanlı şirketlerde. Benim ihtiyacım olan, küçük startuplar gibi çalışabilen ama büyük ve kurumsal bir firmaydı. Çalışanına değer veren, inovasyonu hedefleyen, hızlı hareket edebilen ve oturmuş bir kültürü olan bir firma arıyordum.
Sonunda bu konuda Türkiye’de staj yapabileceğim en iyi firmanın Turkcell Teknoloji olduğuna kanaat getirmiştim. Bu sene TTech, iki farklı staj programıyla alımlar yaptı. Birincisi klasik PAF Takımı, ikincisi ise bu sene yeni olan ve sadece sosyal medyada duyurulan Farkını Fark Edeni Arıyor programı. Ben ikincisine başvurma kararı aldım. Çünkü sadece geliştirici değil, aynı zamanda fikir üreten, iş geliştiren ve planlayan bir departmanda çalışmak istiyordum. Mart’ta yolladığım yaratıcı bir CV’ye Haziran’da cevap geldi. Okuldan çoğu arkadaşım staja başlamış iken ben “geç cevap döndüler, mülakatlar falan derken acaba stajı okul başlayana kadar bitirebilecek miyim” diye tedirgindim. Çünkü İK’nın CV’ye bir süre geç cevap dönmesi açıkçası beni epey telaşlandırıyordu. Devamını Oku »
Dalyan adında güzel bir sahil köyü var Çanakkale’ye bağlı Ezine’nin Geyikli kasabasında.
Geçen yaz bu zamanlarda sadece 10 saatimi geçirdiğim bir köy. Kimseler tarafından bilinmiyor, yerlisi az, yazın da sadece yazlık sahipleri geliyor.
Kendi halinde gözlerden uzak, denizi, doğası güzel bir köy. Orada bir eviniz olsa, bu aylarda olgunlaşmamış zeytin ağaçlarının kokularında uyanırsınız sabahları. Denizi de Ege’nin tertemiz masmavi suyundan, üstelik sahilleri derin de değil. Tam şu aralar hava güneşlidir ama biraz da rüzgar vardır. Yine de sabahları durgundur deniz, gidip yüzebilmek isterdim serin serin.
Tam karşısında Bozcaada var. Türkiye’nin Gökçeada’dan sonraki en Batı noktalarından olan Bozcaada’da domates reçeli yapılıyor. İlk başta ben de domates reçeli mi olurmuş, diye yaklaşmıştım. Ama pek de güzel oluyormuş. Keşke Ada’ya da gidebilmek için vaktim olsaydı.
Bir de Pembe Göl’ü varmış bu köyün. Hakikaten pembe görünürmüş, toprağının renginden ötürü. Bölgede Antik Yunan şehirlerinden olan Alexandria Troas‘ın kalıntıları da var. Onları da görmeye vaktim olmadı ama Çanakkale yöresinde tarihi bir çok güzellik olduğunu hatırlatmakta fayda var.
Bir on saatimi geçirdim ama belki de aklımdan silinemeyecek tek gün oldu. Keşke her yaz gidip bir süre orada tatil yapmak için fırsatım olsa… Sizi Dalyan’da gün batımı ve başka fotoğraflar ile baş başa bırakıyorum. Ama yine de siz Dalyan’a gitmeyin. Orayı kimseler bilmemeli.
Her birine bakarken beni benden alıp götüren bir şarkı size de gelsin: Farid Farjad – Davigh.
Dalyan ve Aşk (umarım hala birbirlerini seviyorlardır)
Arşipel ve Bozcaada