Normalde kendi okulumu seven ve her fırsatta öven birisiyim. Bireylerin yaptıklarını da büyük kurumlara ve markalara mâl etmenin doğru olmadığının da bilincindeyim.

Aşağıda ufak (aslında hem 2. sınıfa giden bir öğrenci için ve kim bilir belki ileride bir gün Türk bilgisayar bilimi adına ufak da olsa önem taşıyabilecek) görünen bir araştırma için Bilkent’teki iki hocadan (isimlerini vermek haksızlık olabilir) ve Koç Üniversitesi’ndeki bir hocadan istediğim yardımların e-postaları var. Sözü uzatmadan görüntülerle sizi baş başa bırakıyorum.

Biri çıkıp “üniversitelerdeki hocalar gayet kaliteli, sorun Türk öğrencilerde” gibi bir söylem duyunca linki yapıştırmak için yazdım bu yazıyı. Yoksa elbette her hoca altın (wth) değerindedir. Onlar olmasa akademisyenlik mi (yok daha neler) yoksa sektör mü, nasıl seçim yapabilirdik ki?

Unutmadan, leaving comments such as ‘sübhanallah kardeş ibretlik bir paylaşım’ for this post is highly appreciated.

Tahmin edeceğiniz üzere, cevap bile gelmedi.

İlk mailime cevap gelmiyor. 10 gün sonra aynısını atıp yanıt alabiliyorum. Keşke kendimi Koç Üniversitesindenmiş gibi tanıtsaymışım veya bu cevap ilk attığımda gelseymiş. Tahmin edebileceğiniz gibi, gitmedim.

Üşenmemiş blog tutmuş, halkla paylaşmış ve maillere cevap veriyor. Ayakta alkışlanmalı.

Her gün okuması vakit kaybı olan bir çok e-posta alıyorum. İşte daha iyi e-posta iletişimi için birkaç ipucu:

1. Postanızın alıcısını düşünün. Eğer alıcının vaktini boşa harcıyorsanız veya olayı anlamasını zorlaştırıyorsanız beklediğiniz cevabı alamayabilirsiniz.

2. Anlamlı bir konu (başlık) yazın. Bu şekilde alıcının iletinizle nasıl ilgileneceğine karar vermesine yardımcı olursunuz. Eğer başlıksız yolluyorsanız alıcıyı kendisiyle alakası olmayan bir e-postayı açmaya zorluyorsunuz demektir. Eğer konu satırına “önemli” yazıyorsanız açıkça kabalık yapıyorsunuzdur. Konunun sizin için önemli olduğunu düşünüyor olabilirsiniz fakat alıcı için önemli olduğunu nasıl bilebilirsiniz ki?

3. Kısa cümlelerden oluşan kısa paragraflar yazın.

4. Açık ve öz olun. Sorun nedir? Siz hangi çözümü öneriyorsunuz? Alıcıdan ne yapmasını istiyorsunuz?

5. Eğer iletinize dosya ekliyorsanız küçük boyutlu olmasına özen gösterin. Alıcının bu dosyayı gerçekten istediğine emin misiniz? Veya dosyayı bir link üzerinden yollayamaz mısınız? Her CS (bilgisayar bilimleri) öğrencisi kendi sitesini yaratabilir ve dosyalarını oradan yayımlayabilir.

6. Ekteki dosyayı açmak zorunda bırakan e-postalar yollamayın. Bu şekilde alıcının dosyayı ek bir ofis programıyla açmasına ve birkaç dakikasının boşa gitmesine neden olabilirsiniz.

Son olarak bana posta yollayan herkesi bu değerli ipuçlarını daha verimli kullanmayı düşünmelerine teşvik etmek amacıyla posta kutuma şu filtreleri kurdum:

Boş bir konu satırına sahip, “konusuz” (“no subject“) başlıklı veya başlığında “important”, “önemli,” “urgent”, “acil”, “lütfen”, “lütfeeen” kelimelerini içeren e-postalar otomatik olarak “çöp kutusu”na gönderiliyor. Sonuç olarak da benim tarafımdan okunmuyorlar.

Yukarıdaki kelime listesini artırma hakkını saklı tutuyorum. Eğer yolunu bulabilirsem büyük boyutlu, görüntülü dosyalar ve .doc gibi ücretli (açık kaynak olmayan) dosya türlerine sahip postalar da otomatik olarak silinecek.

(Vurgular bana ait. Orijinal yazarın ve çevirmenin hakkını gözeterek kullanabilirsiniz.)

Öncelikle 26 Mayıs’ta okulum bitmişti. Şaka maka okulun yarısı bitmiş durumda. Artık sophomore’dan junior’a terfi ettim, yani üçüncü sınıfa geçtim. Notlar da fena değil. Bu yaz galiba güzel yurdumun sahillerine tatile gidemediğim ilk yaz olacak. Yaz tatilimi, bölüm tarafından yapmam zorunlu kılınan yaz stajıyla ve Google Summer of Code projesiyle geçireceğim.

Şu sıralar Google’dan gelecek olan ilk hediye paketi ve ödemenin ilk kısmını kargodan bekliyorum. Bu arada yapmam gereken projeye elbette başladım. Tekrar değinmek gerekirse, Linux tabanlı milli işletim sistemimiz Pardus’u Windows üzerinden kolaylıkla kurabilen bir yazılım yapmaya çalışıyorum. Çalışmalar da iyi gidiyor denebilir.

Ben adını miyav gibi bir şeyler koymayı düşünüyordum fakat Pardus’un paket yöneticisi pisi‘ye çok benziyordu. Sonrasında PArdus Windows iNstaller kelimelerinden bir PaWn çıkarmayı uygun gördük. Dün geceki kararımız itibariyle son olarak Paw adını koyma kararını aldık. Yani Türkçesiyle “pati” oluyor. Pardus’u denemek isteyenlere pati uzatan güzel bir kedicik oldu artık. İsim için mentor’um Renan‘a teşekkürler.

Projeyi Python ile kodlama kararı aldık. Benim niyetim Windows tabanlı bir program olacağından ve Windows API, COM gibi bileşenler kullanacağı için C# ile yazmak yönündeydi fakat Microsoft lisanslı bir yazılımın (ileride) Pardus CD’sine girmesinin mümkün olmadığını düşünememiştim. Arayüzde ise Qt (pyqt) kullandım. Bu proje şimdiden Python’a tekrar ısınmamı ve Qt öğrenmemi sağlamış oldu. Projenin midterm raporunu Temmuz ortasında Google’a ulaştırıyor olacağız. Ağustos ortasında da projeye noktayı koymamız gerekiyor. Şimdilik oldukça eğlenceli.

Bu proje benim için sadece bir GSoC projesinden öte, daha önceden de desteklediğim Pardus’a yeni bir güç katacak, Ubuntu gibi linux distro’larıyla başa çıkabilmesi için bir kriter olacak fikirlerden biri ve Pardus 2011 sürümü DVD’sine girmesi için de proje kapsamının dışında çaba sarfediyor olacağım. Elbette proje açık kaynak lisansları altında yayımlanıyor (henüz lisansa tam olarak karar vermedik). Kaynak kodunu da buradan SVN ile çekebilir, buradan izleyebilirsiniz. Şimdiden kurulum öncesi hazırlıkları yapabilen kısım ve arayüz iskeleti hazır. Kurulumu nasıl gerçekleştireceğimizle ilgili yali‘da değişiklikler yapmayı ve grub4dos kullanmayı planlıyoruz. Şimdilik durum böyle. Zaman geçtikçe güzel şeyler olacağını umuyoruz.

Stajımı da Turkcell Teknoloji‘de 1,5-2 ay kadar bir süre yapmayı düşünüyorum. Aylar önce yaptığım başvuru sonucunda 28 Haziran’da yapılacak case-study ve devamındaki  mülakatlar sonucunda staj yapıp yapmayacağım belli olacak. Gebze’de oluşuyla hem evime yakın hem de görüşümce Türkiye’de staj yapılabilecek bilişim sektöründeki en kurumsal ve vizyoner firmalardan biri. Umarım kabul alır ve GSoC projesiyle birlikte yürütebilirim. Staj maceramı da blogdan paylaşmayı düşünüyorum (stajda blog açan öğrenci klişesine ithafen).

Çok uzattım, sağlıcakla.

Can sıkıntısından xkcd adlı geek işi webcomic sitesindeki random düğmesini alıp bookmarks (yer imleri) çubuğuna sürükledim, canım sıkıldıkça tıklıyorum. Siz de tıklayın eğlenin. http://dynamic.xkcd.com/comic/random/

• Deli Hüsnü’nün Muro’nun arabasına çarpması (Türkiye buna gülüyor )
• Muro ve Büyük İskender
• Muro ve Yalçın Bulut
• Muro ve Devrim Günlüğü
• Muro ve Yalçın Bulut
• Muro ve Keş

1. Loş ışıkta kitap okumayın: Evet gözde strese yol açar ama sanıldığı gibi gözü bozmaz.

2. Günde 8 bardak su için: Yediğimiz sebze ve meyvelerden; süt, kahve ve içeceklerden de su ihtiyacımızı karşılarız. Yani sadece saf su içmeniz gerekmiyor.

3. Hastanelerde cep telefonu kullanmayın: %1’den fazla olumsuz etki saptanamadığı gibi, hastane personelinin iletişimlerini kolaylaştırıyor.

4. Tırnak ve saç öldükten sonra uzamaya devam eder: Öldükten sonra deri geri çekilmeye başladığı için biz öyle sanırız, oysa bu bir göz yanılmasıdır.

5. Beynimizin %10’unu kullanıyoruz: Beynin farklı bölgelerinde farklı işlevler yeralır, %90’ını kullanmıyoruz bilgisi yanlış. Yani sadece hükmedebildiğimiz bölgeler sınırlı.

6. Tüyleri traş edersinz daha güçlü büyürler: Göz yanılgısıdır. Tüy traş edildiğinde gittikçe zayıflar.

7. Hindi yemek uyku getirir: Hindide uyku getiren maddenin oranı oldukça düşük. Yılbaşı yemeğinden sonra uykunun gelmesinin nedeni ağır yemeklerin yenilmesi.

Auroralar, güneşin dünya atmosferi üzerindeki etkilerinin en belirgin şekilde görülebilenidir. Kutup ışığı görüntüleri, Güneş‘ten gelen solar rüzgarlardaki yüklü parçacıkların atmosferle etkileşmesi sonucu oluşur. Daha fazla bilgi burada.

Kutup ışıkları, 11 yıllık güneş döngüsünün en yoğun zamanlarında oluşur. Eylül-Ekim ve Nisan-Mayıs aylarında en çok görülür. İşte Aurora Mucizesinden birkaç fotoğraf.

İşleyiş şu: Buradan soruları indiriyorsunuz ve yazıcıdan çıktı alıyorsunuz. Fotokopi vs. her yolla bu kağıdı çoğaltmak serbest. Soruları çözebildiğiniz kadar çözüyorsunuz ve cevapları yazıp 19 Ekim 2007′ye kadar faks veya mektupla yolluyorsunuz. Katılım ücretsiz, fakat bu sadece bir ön eleme. İlerleyen tarihlerde Ankara’da Yarı-Final ve Final sınavları da var. Birinciye 15, ikinciye 10, üçüncüye 5 Cumhuriyet Altını var.

Sorular her zamanki gibi eski DSP milletvekili Emrehan Halıcı tarafından hazırlanıyor. Kendisi vaktinde “her milletvekili satranç oynamalı” bile demişti. ODTÜ Teknokent’te Halıcı Yazılımevi‘nin sahibi. Yarışmayı bu sene MEB, TÜBİTAK, ODTÜ yanında İş Bankası ve Turkcell de destekliyor.

• Saatin akrep ve yelkovanı günde kaç kere üst üste gelir?
• Dünyada kaç piyano akortçusu var?
• Veritabanının ne anlama geldiğini sekiz yaşındaki kuzeninizin anlayacağı bir şekilde açıklayın.
  
• Bir otobüse kaç golf topu sığar?
  
• Bozuk para boyutuna ininceye kadar sıkıştırıldın ve kütlen orantısal yoğunluğunu koruyacağın kadar ufaldı. Ardından bir blender içine atıldın ve 60 saniye içinde çalışmaya başlayacak. Ne yapardın?

Demek ki bir pozisyona gelebilmek için teknik bilgi değili, işlevsel zeka aranıyor. Aynı coderın daha zeki olanını almak daha akıllıca olurdu zaten. Elbette ki bu mülakatlar gençler için. Peter Norvig bu mülakata tabî tutulmamıştır Devamı burada.

Bu güzel vatan, bu güzel insan, bu güzel toprak, bu güzel hava sevilmez mi? Her köşesinde bir güzelliğin keşfedilmeyi beklediği yurdumun 50 tane güzel yönünü Hürriyet Fotogaleri‘de toplamışlar. Resimler biraz daha flickr tarzı sanatsal olsa, yada doğrudan flickrdan alınsa başyapıt olabilirdi

kıyamam ben size. şimdi sizin gibi iki kurbanin vidyosunu göstermek istiyorum. ikisi de birbirinden komik

http://www.youtube.com/watch?v=oh87njiWTmw
http://www.youtube.com/watch?v=RXxC_UunyO8

yorumlarınızı alalım

yukarıdaki ufak metindeki F harflerini sayın ve bu yazının devamını okuyun.

eğer ilk başta cevabınız 3, 4 veya hadi oldu diyelim 5 ise
tekrar bi sayın F´leri…

evet peki OF ´lardaki F leri saydınız mı???

sanırım hayır, bir daha sayın!
6 mı?

beyin OF kelimelerini saymıyormuş. ingilizce bilmeyen kaçırır mı bilmiyorum ama

“mimarba$ı, halkımız su ihtiyacı içinde. bir at yükü suya çok miktar akçe ödüyorlar. acaba halkımızın bu su ihtiyacını kar$ılamak için bir$eyler dü$ünmez misiniz?”

mimarba$ı der ki:

“sultanım siz müsaade buyurun, ben istanbul´un çevresini bir dola$ayım, dı$arıda mevcut sulan istanbul´a getirmenin mümkün olup olmadığını bir inceleyeyim ve ondan sonra size bir cevap veririm.”

ve sinan ağa atına biner, yanına yardımcılarını da alır, çekmece´den ba$layarak kıyıları dola$ır, be$ikta$´a kadar istanbul´un kıyılarında, dereleri, akan sulan tespit eder. bu suların önü örüldüğü, baraj yapıldığı takdirde nereye kadar yükselir, nereden nereye kemer yapılarak istanbul´a getirilebilir, bunun günlerce hesabını yapar ve kanuni´nin huzuruna çıkar. sultan sorar:

“mimarba$ı, istanbul´a su getirmek mümkün müdür?” mimarba$ının cevabı:

“beli sultanım, mümkündür. ancak çok ağır bir $artı var.”

“nedir o mimarba$ı?”

“sultanım, altın dolu keseleri uç uca dizmek $artıyla ancak istanbul´a su gelebilir.”

kanuni´nin cevabı $u olur:

“mimarba$ı sen istanbul´a su getirmenin mümkün olup olmadığını söyle. eğer mümkünse ben keseleri uç uca değil, yan yana dizmeye razıyım.”

bunun üzerine mimar sinan kolları sıvar ve istanbul´un dı$ındaki sulan kağıthane civarında belli yerlerde toplar, oradan da dere içlerine büyük geçitler yaparak istanbul´a getirir ve $ehrin belli meydanlarında umumi çe$meler yaparak suyu akıtır. bu çe$melerin tamamı da kırkı bulur. ve kırk çe$me suları akmaya ba$lar.

o güne gelinceye kadar, musluk gibi bir adet olmadığı için sular bo$a akıp gitmektedir. o gün çok pahalıya mal olan suyu artık bostanlara, yollara akıtmak istemiyorlar ve ilk defa istanbul´da lüle dedikleri musluğu çe$melere koyuyorlar.

su böylesine pahalıya geldiği ve kıymet kazanmaya ba$ladığı için kanuni bir ferman çıkarır, der ki: “istanbul meydanlarındaki umumi çe$meler halkın malıdır. hiç kimse bu çe$melerden gizlice yeraltından evine su alamayacaktır.”

bu umumi kaidenin bir istisnasını da koyar kanuni. o da özel olarak sinan´a iletilir. denir ki: “sen istanbul´a böylesine güzel bir çalı$ma sonunda kırk çe$me sularını getirdin. sen evine özel olarak bir lüle su alabilirsin.”

ve süleymaniye civarındaki meydan çe$mesinden sinan´ın evine özel olarak yol yapılır ve su akıtılır. böylece mimar sinan evinde özel suyu olan tek ki$i olur.

mimar sinan $ehzadeba$ı camiini, süleymaniye camiini ve edirne´deki selimiye camiini yaptıktan -sonra ya$lanır. devir hep öyle geçmemi$tir. itibarının yüksekte olduğu devirde, kendisinin kıymetini takdir edenler bir bir bu dünyadan göçmü$lerdir. kanuni vefat etmi$tir, yerine ba$ka padi$ahlar geçmi$tir. ve sinan 99 ya$ına gelmi$tir. çevresindeki dostları göçtüğü için de kendisi istanbul´da adeta yapayalnız kalmı$tır. ve yeni bir nesil yeti$mi$tir.

bir gün sinan´ın kapısına birisi gelip dayanır. kapıyı çalar. sinan bastonuna dayanarak kapıyı açar, “buyurun” der.

gelen meçhul ihsan, “ben topkapı sarayı postacısıyım. sizi divana çağırıyorlar. herhalde bir soru$turmaya tabi tutulacaksınız” der.

sinan ağa, bu ihtiyar halinde, dostlarının tümünün göçüp gittiği, kendisini eserleri in$aat halindeyken görenlerin kalmadığı bu ihtiyar dünyada, “acaba topkapı sarayına niye çağırılıyorum?” diye bastonuna dayana dayana gider.

saraya girer, orada bir soru$turma heyeti kurulmu$tur: kadılar, ulemalar, müftüler, o günün vükelası. sinan´a $öyle derler: “sinan ağa, hakkında $ikayet var. eve su almak yasak olduğu, hiç kimse evine özel olarak su almasın´ diye padi$ah fermanı olduğu halde, sizin evinizde özel su varmı$.”

“evet,” der, “cihan padi$ahı bana öyle özel olarak müsaade etmi$ti. istanbul´a yaptığım, su hizmetinden dolayı sadece benim $ahsıma su müsaade etmi$ti de almı$tım.”

“o zaman $u müsaadenizi, fermam görelim de ses çıkarmayalım. kimseye verilmemesine rağmen, sizinki devam etsin.”

sinan´ın cevabı $u: “ben o zaman cihan padi$ahından ferman istemekten hicap etmi$tim. fermanım falan yok, ama su benim evimde akıyor.”

divan mü$kül durumda kalır, konu$malar olur: “sinan büyük hizmetler etmi$tir, evinde suyu aksın.” oradan ba$kaları cevap verir: “bu ?l-i osman´a hizmet eden sadece sinan mı? sinan gibi daha nice hizmet edenler vardır. ya onların da evine özel su verilsin, ya da sinan´a da bu ayrıcalık tanınmasın.”

divanda uzun münaka$alar olur, son olarak verilen karar $udur: “sinan gibi diğer hizmet edenlerin de evine su bağlanamayacağına göre, sinan´a verilen su kesilmeli, fakat $imdiye kadar kullandığı su fermansız kullandığı için bir cezaya mucip olmamalıdır.”

ve bu karardan sonra sinan evine gelir. üzgün, bezgin, fakat fazla müteessir değil. çünkü sinan hizmetini allah için yapmı$tır. kendisine bir ayrıcalık tanınsın, özel bir mükafat verilsin diye değil.

ve sinan 100 ya$ına girerken hastalanır yatağa dü$er. vefat sırasında bir bezi suya batırıp da dudağına çalmak isterlerken bakarlar ki, evindeki musluktan su akmıyor. istanbul´a su getiren sinan, susuz evde vefat eder. vefat sırasında bu olayı ba$ında konu$anlara verdiği cevap enteresandır:

“biz hizmetimizi dünyada bir bardak suya satacak kadar menfaat dü$künü değiliz. biz hizmetimizi allah için yaptık ve mükafatını da ahirette bekliyoruz. dünyada evimize su verilmediği için müteessir değiliz.”

bu olayın bizlere verdiği mesajlar vardır. dünyaya, $ana, $öhrete, dosta, ahbaba, arka olmalara fazla güvenmemeli. dünya öyle güvenilecek, insanlar öyle bel bağlanacak kadar vefalı değillerdir. $artlar deği$ir, bugün sırtımız çok sağlam yerde olur, çok itibarlı insanlarla yakınlığımız olur. ama yarın bir de bakarız ki, onların hepsi göçüp gitmi$, biz de dayanacak kimse bulamamı$ız.

derler ya: “duvara dayanma yıkılır, insana güvenme ölür.” öyleyse fani $eylere dayanmamalı, fani $eyleri gaye edinmemelidir. allah´a dayanmalı, allah´a güvenmeli ve yaptığımız hizmetleri de allah rızası için yapmalıyız. insan bu tecelli kar$ısında hayıflanmaktan kurtulamıyor:

“hey gidi dünya hey. istanbul´u suya kavu$turan sinan susuz evde vefat ediyor.”